ادبیاتی از قصرقند(کسرکند) مکران گدروزیا غربی

دنیای تکنولوژی در کف دست/ شاهکار اپل با آیفون۵

عزیز مکرانی — Fri, 13 Apr 2012 10:15:57 GMT

غول نوکیا یکسالیست که از غافله عقب مانده

و تیزر آیفون ۵ که ظاهرا بزودی وارد بازار میشود

دانلود کنید اینجا

~~و شاید برای مدتی بسیار یا که شاید برای همیشه دیگر~~

~~بروز رسانی نکنم و شاید گهگاهی به بخش نظرات نگاهی~~

~~بیندازم اگر نفس به روال عادی در آمد و شد باشد~~

~~۲۴ فروردین ۱۳۹۱ ۳بعدازظهر~~

آن بودیم و این شدیم

عزیز مکرانی — Sun, 11 Mar 2012 22:57:19 GMT

من از نسل آن سیاه سوارم
آن سردار ساسانی
آن بازوی رستم
که شد شاه کلید اسلام بر ایرانیان
من نواده ی آن محمد قاسم سردارم
که آورد پنجاب و سند بزیر بیرق محمدی
آری من زنسل رشید سرداران اسلامم
که فتح الباب ابواب شدیم
اینک جای سپاس زهدیه دیروز ما
وارونه شده امروز آن قصه اجداد ما

عزیزی ۲۱ ربیع الاول ۱۴۳۳ هجری قمری

بدین تصویر دقت کنید : نام استان

عزیز مکرانی — Wed, 29 Feb 2012 22:40:56 GMT

این سنگ کنده کاری شده مربوط به چشمه آبی شیرین در گوربند زاهدان که ارتش آن را آماده بهره برداری برای پرسنل و مردم بومی نموده و این تابلوی سنگی نصب شده گویای موضوع است حال نام استان معکوس شده آیا کسی از دوستان علتش را میداند؟

لزوم برخورد قضایی با توهین کنندگان به مظاهر فرق اسلامی

عزیز مکرانی — Tue, 21 Feb 2012 07:49:40 GMT

باز نشر از سایت الف بقلم دکتر زهرا طباخی
یکی از مهم ترین نقشه های استراتژیک دشمن در منطقه خاورمیانه در طول سالیان متمادی پروژه "تفرقه بیانداز و حکومت کن" بوده است. در ظاهر همه ما با این نقشه شوم آشنا هستیم اما گاهی به سادگی در دام می افتیم. بحرین، سوریه، سودان، سومالی، عربستان سعودی، عراق و حتی ترکیه! در همه این کشورهای اسلامی دشمن با استفاده از حربه قومیت گرایی موفق شده است تا حدی به اهداف خود دست یابد.
در ادامه مطلب دنبال کنید

ایران به عنوان کشوری پهناور از قومیت های مختلف نژادی و مذهبی تشکیل شده است که از قدیم الایام در عین تنوع آداب و رسوم منطقه ای و مذهبی با آرامش در کنار هم زندگی کرده اند اما این موضوع زمانی بیش از پیش دستاویز دشمنان قسم خورده نظام قرار گرفت که انقلاب اسلامی ملت ایران به پیروزی رسید.

اگر هوشیاری امام خمینی (ره) نبود بی شک در همان سال های آغازین، انقلاب اسلامی ایران با پایانی تلخ و زودهنگام مواجه می شد اما امام همه ملت ایران را "امت اسلام" نامیدند. امت اسلام درگیر زمان و مکان و قومیت و زبان و فرق گوناگون مذهبی نیستند بلکه با زنجیر محکمی به نام اسلام با هم اتصال قلبی دارند.

اکنون که در آستانه هفته وحدت و دهه مبارک فجرآفرینی ملت ایران قرار داریم دشمنان قسم خورده تمایل خود را برای دامن زدن به اختلافات مذهبی با گزارش های مغرضانه پخش شده از بلندگوهای بنگاه خبرپراکنی بی بی سی، اعلام کرده اند.

با بهانه قرار دادن و بزرگ جلوه دادن یک جلسه محلی قصد دارند در یک کشور میان اقوام مسلمانی که با مستمسک قرار دادن اسلام عزیز و تکیه بر ملیت واحد، پله های پیشرفت و ترقی را به سرعت طی می کنند، تفرقه ایجاد کنند.

در نماز جمعه این هفته تهران بار دیگر شاهد بودیم که رهبر معظم انقلاب تاکید کردند بر این موضوع که ایران به دنبال شیعه سازی جهان عرب نیست و هر جا اسلام پیروز شود فارغ از فرق گوناگون حاکم بر منطقه، موجب امتنان جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.

همه باید آگاه باشیم و به دام های پیش رو توجه کنیم. آن که امروز دم از اختلافات مذهبی تاریخی می زند خواسته یا ناخواسته، در دام دشمن افتاده است. شیعیانی که این گفتمان را مطالعه می کنند باید توجه داشته باشند که رهبر انقلاب، حضرت امام خامنه ای و بسیاری از مراجع دیگر توهین به مظاهر اهل سنت را حرام اعلام کرده اند و آن کس که بعد از فتوای تاریخی تن به چنین عمل زشت و دشمن شاد کنی دهد باید بداند که فعل حرام مستوجب مجازات تعزیر و یا حد است. هر چند که توهین نشانه ضعف در منطق و اندیشه هم هست.

خواسته به جای برادران اهل سنت و قاطبه مردم از قوه قضاییه این است که به زوایای این فتوای مهم و تاریخی توجه شود و هر کس که در لباس دین به مظاهر دیگر ادیان آسمانی یا فرق اسلامی توهین می کند مورد مجازات قرار گیرد.

فقط اطلاع از نقشه شوم دشمن راهگشا نخواهد بود؛ مسدود کردن راه موفقیت این استراتژی خطرناک قطعا کارگشا خواهد بود. افرادی مثل آقای "دانشمند" سال هاست از راه توهین به اهل سنت ارتزاق می کنند. شایسته است کسانی که به طور علنی و بدون هیچ ترسی ضد فرمان مستقیم ولی فقیه قدم بر می دارند مورد مجازات قرار گیرند. و این وظیفه ای است که بر دوش مجلس شورای اسلامی و قوه قضاییه سنگینی می کند. در مقابل بعضی معدود مولوی های اهل سنت که بی توجه به اصل مهم وحدت در زمین دشمن بازی می کنند نیز باید معرفی و طرد شودند.

ایران به عنوان الگوی بزرگ و مقتدر جهان اسلام قدم گذاشتن عملی در راه ایجاد وحدت میان شیعیان و سنی مذهبان را آغاز کرده است. مثل همیشه رهبری پیش قدم شده اند. سفرهای استانی پرشور و تلاش مضاعف در جهت اعطای آزادی های مذهبی به فرق مختلف اهل سنت از جمله پخش اذان به شیوه معمول برادران اهل سنت از شبکه های استانی و از همه مهم تر فتوای موثر ایشان در جهت رفع تفرقه و بهبود فضای تعامل ما بین دانشمندان فرق اسلامی، در راستای تحقق این امر مهم است. تک تک ما در قبال اسلام عزیز و بسط و گسترش پیام آن در جهان وظیفه داریم. پرهیز از توهین و ابراز برادری اولین قدم است.

منبع : سایت الف بقلم دکتر زهرا طباخی

اوج و افول انشان

عزیز مکرانی — Sat, 18 Feb 2012 11:09:29 GMT

گر کوروش بساخت سلسله ای
داریوش کرد میخ این سلسه را
آن خشایار دریا دل بگذراند سپاه ز مرمره
چهار سوی جهان شد زیر پای ایرانیان
گر آدمی را غالب آید قدرت بی عنان
روان شود سوی عشرت و عیش
آنگه سست شود بنیان گرچه باشد استوار چوالبرز
شد سکندر چو آب ، روان با اندک سپا
در نوردید ز بابل تا خراسان خاک انشان
که مادر در اسارت و شاه گریزان چو موش
شد خاکستر ، ایران شهر آن نشان داریوش
سوم داریوش پی سوراخ موشی شد شکار ساتراپی
نماند هیچ مطلق قدرتی در جهان
که عظیمتر خاک نبود ز هخامنش در جهان
عزیزی ۲۶ بهمن خورشیدی ۹۰

طرح تجزیه بلوچستان پاکستان کلید خورد

عزیز مکرانی — Sun, 12 Feb 2012 10:35:52 GMT

کمیسیون امور خارجه کنگره آمریکا با تشکیل جلسه‌ای ضمن بررسی اوضاع بلوچستان پاکستان، از جداشدن این ایالت از پاکستان حمایت کرد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلام‌آباد، "حسین بور" از چهره‌های ملی‌گرای بلوچ که در این جلسه حضور داشت به آمریکایی‌ها اطمینان داد که بلوچ‌ها متحدان طبیعی آمریکا هستند و می‌خواهند بندر "گوادر" را با آمریکایی‌ها به اشتراک بگذارند.

به گزارش پایگاه خبری "داون" پاکستان، وی همچنین تأکید کرد که آنان اجازه عبور خط لوله گاز ایران را از زمین‌های خود نمی‌دهند و با طالبان نیز مبارزه می‌کنند.

"رالف پیتر" افسر بازنشسته ارتش آمریکا نیز از دولت این کشور خواست تا رابطه خود با پاکستان را قطع کرده و از مبارزات بلوچ‌ها برای آزادی حمایت کند.

با این حال "کریستین فیر" استاد دانشگاه "جورج تون" آمریکا ضمن مخالفت با این پیشنهاد تأکید کرد که با توجه به تنوع قومی این ایالت و تاریخ پیچیده و محدودیت‌های جغرافیایی آن ایجاد یک بلوچستان مستقل عملی نمی‌باشد.

در این جلسه وضع حقوق بشر در بلوچستان نیز مورد بررسی قرار گرفت و تأکید شد که در سال 2005 در "دیر بوگتی" حدود 6 هزار آواره و تعداد زیادی نیز کشته شده‌اند.

"تی کومار" رئیس وکلای سازمان عفو بین‌الملل از آمریکا خواست تا برای جلوگیری از کشتار بلوچ‌ها به دست ارتش پاکستان و با استفاده از سلاح‌های ساخت آمریکا، از کمک نظامی به واحدهای ارتش پاکستان در بلوچستان خودداری کند.

"علی دایان حسن" رئیس دیده‌بان حقوق بشر پاکستان نیز نیروهای امنیتی پاکستان و نهادهای اطلاعاتی این کشور را مسئول ربوده شدن ملی‌گراهای بلوچ دانست.

وی از دولت آمریکا خواست تا به طور مستقیم با نهادهای مسئول در این آدم‌ربایی‌ها و سایر اعمال خلاف حقوق بشر از جمله ارتش، آی اس آی، سپاه مرزی و پلیس وارد مذاکره شود.

"دانا روراباچر" نماینده جمهوریخواه کنگره آمریکا که ریاست این جلسه را بر عهده داشت با ابراز نگرانی از قطع تدارکات ناتو و پیداشدن "اسامه بن لادن" رهبر القاعده در پاکستان، گفت: پاکستانی‌ها مردی را پناه دادند که باعث مرگ 3 هزار آمریکایی شده است.

وی پیش از تشکیل این جلسه با انتشار مقاله‌ای از استقلال بلوچستان حمایت کرد و گفت: ما برای تضعیف قدرت افراطی موجود در پاکستان باید از طرح جدا شدن بلوچستان از پاکستان حمایت کنیم.

در پایان این جلسه شرکت کنندگان خواهان انجام یک گفت‌وگوی ملی برای تعیین سیاست آمریکا در این نقطه از جهان شدند.

منبع : بولتن نیوز

سوز زهیر

عزیز مکرانی — Sat, 21 Jan 2012 08:11:45 GMT

آنک که گوریچ شلاق جلادانه خویش را بر پیکر نحیف لانه حصیری ما ( کودل) با خشمی سنگین چنان سهمگین فرود آرد و ز ارتعاش کمبهای( شاخبرگ درخت داز که شیبدار روی سقف خانه های بلوچی میذارند همانند شیروانی عمل میکند) کلبه ملودیی درام پدید میآید که زهیر ( درد طولانی انتظار و کتابی با همین عنوان از پائولو کوئیلو) باران را مینوازند
ای مکران زمانی که این ملودی نواخته میشود تراژدی غریبیت در طول احصار در مخیله ام تداعی میشود ، احساسی که قلم توان آن ندارد که بدوش کشد و کلماتی در ادبیات نمییابم که درد تورا بر کاغذ نقش کنند ، ومن ترا دوست میدارم بلوچستان چنان دوست داشتنی که به یقین طواف کنم نمادهای مردانگیت را ، مکران من ایمان دارم به تمام راد مردان تاریخ تو .... لیک چه بر سر ما آمده که امروز برای چلامپگ(قاپیدن) قرص نانی جوین تمام صفات نیکویت را زیر پا مینهیم تا دست ز دست برادر بالاتر رود.
و ندانم که چرا اینک دگر تراوش نکند طراوت کهن مردان و شیرزالانت

خارا دل

عزیز مکرانی — Mon, 16 Jan 2012 19:54:21 GMT

در این دهر بی مروت
پاک دلم، زلال چو چشمه ساران
و دیده گانی با هزاران تمنا
با دستانی گشوده ، آغوشی باز سوی لیلی
اما پس زند ، پس زند دستانم را
روی کدامین خاک بچکانم اشکانم را
روی کدامین شانه تسکین دهم تن لرزانم را
در این پاس وحشی شبهای زمهریری
کجاست کلبه آرامش من
ای عالمیان باور دارید قلب لیلی من شده ز سنگ
نه، نه ، صخره فرسایش یابد ز باد و باران روزگاران
لیک نجنبد زناله و اشکم ، دل لیلی من

زیباترین رعد و برق سال2011

عزیز مکرانی — Mon, 26 Dec 2011 21:29:33 GMT

دریغ است بلوچستان افغانستان شود!

عزیز مکرانی — Mon, 12 Dec 2011 19:45:33 GMT

مطلبی گرانسنگی که در ذیل از رویت شما میگذرد دوست ارجمند آقای رازگو بلوچ به رشته تحریر درآوردند که سربرآورده از دردی درونیست که کودک درون این اهل قلم فریاد میکند و این دردی مشترک و آن را یک صدا فریاد کنیم و چاره ی نیک باندیشیم دوستان

لینک مستقیم به منبع

چکیده انگیزه و اندیشه و دغدغه من: دریغ است بلوچستان افغانستان شود!

چرا فکر می کنم؟ چرا می نویسم؟ چرا وب می نویسم؟ چرا حرف هایی متفاوت می زنم؟ دردم چیست؟ دغدغه ام چیست؟ بیکارم و برای وقت گذرانی می نویسم؟ می نویسم که قجر خوشش بیاید و انعامم دهد و یا که بلوچ ها به قدرت قلمم بنازند و مدحم کنند؟ نمی ترسم از قهر و غصب قجر؟ و یا از خشم و کینه بلوچ؟ بخدا می ترسم. به خدا می ترسم. ولی ترسی بزرگتر هم دارم. همان است که وا می داردم به ساعت ها فکر کردن و نوشتن و گذشتن از لذات زندگی و خیر و شر روزمره.

این ترس مگر چیست؟ ترس نه، یک کابوس واقعی. کابوسی که هم در بیداری و هم در خواب با من است. هم در بیداری و هم در خواب می بینم که بلایی به جان بلوچستانم افتاده است. بلایی تازه نیست. بیماری مزمن دیرپایی است که قرن ها چون خوره بر تن نحیف آن افتاده و آن را ضعیف و افلیجش کرده است. سخت تان شد؟ به غیرت تان برخورد؟ غیرت بسیاری از ما اکثرا اینگونه بوده است. آنجا که باید فوران کند خاموش مانده و آنجا که جایش نیست طغیان می کند.

گفتن از درد برای بسیاری آنچنان درد آور است که پوشاندنش را سزاوار تر می دانند. آن چنان که مشت بر دهان آن کس خواهند کوفت که راز رنجوری شان را افشا کند. تهمتش می زنند که مامور قجر است و آمده که غیرت مان را محک زند. یا دشمنی که آمده از درون خورد و خمیر مان کند. یا دیوانه ای است که افتاب بر سرش خورده و چون کودکی لایعقل جا و بیجا رازگشایی می کند. باشد، باک نیست.

همه حرف من این است که یاد آوری کنم ما هم در این دنیا باید سهم و جایگاهی می داشتیم. سهم و جایگاهی که به دست آوردنش لزوما جدال نمی خواهد. تفنگ نمی خواهد. "خواستن" می خواهد. همه راه ها لزوما بسته نیست. گاهی این ما بوده ایم که نخواسته ایم. دنیا تولید دانش می کند، ما گوشه ای خزیده ایم و تازه یادمان آمده که دست کم چهار مدرک دار برای شهر و طایفه خود تربیت کنیم. دنیا ستاره های سینما و موسیقی و فوتبال و ورزش و هنرهای جورواجور پرورش می دهد. هر روز هزارها مدال زرد و سفید به گردنها آویخته می شود، گردن هیچ بلوچی برای برای مزین شدن به مدال و گل خم نمی شود. جوانان ما فقط باید عکس های گلاسه و رنگ وارنگ این و آن را پشت و روی مجلات ببینید و نام قهرمانان شان را به تفاخر بلغور کنند. از خود نمی پرسند راستی قهرمان شهر من کجا است.

دیگران ایده پروری می کنند. طرح و نقشه فنی می کشند، خط تولید به پا می کنند؛ دانه دانه می فروشند و ذره ذره سود جمع می کنند. ما با امتیاز پمپ بنزین و نانوایی که قجر با هزار منت بهمان می دهد دوکابین سفیدی زیر پا انداخته و جولان می دهیم که دنیا زیر پای ما است.

فیلم های اکشی و دات و ایشوریا و بچن را می بینیم و با ذوق و شوق می خندیم و می گرییم، سریال های آب بسته وطنی را هم هر روز و شب همینطور، ولی یادمان می رود بپرسیم چرا ما همیشه فقط این سوی صحنه نشته ایم و فقط تماشاگریم؟ چرا نقش ما راهم باید دیگران بازی کنند و نتیجه اش تحریف حقایق شود، که مدام از آن می نالیم؟

در رادیو و تلوزیون اخیرا گاه گاهی راه مان می دهند. ولی آیا بر صندلی شق و رق کارشناس و مدیر و مسئول؟! خیر! به عنوان " بومی"! مثل بومی های استرالیایی که محققان و مستند سازان برای نمایش و مطالعه زندگی عقب مانده شان می روند. بهانه شان هم این است که داریم فرهنگ تان را زنده می کنیم و نمایش می دهیم. ما هم باور می کنیم و خوش به حال مان می شود که سواس و سفال مان را دارند نشان می دهند. ولی چرا فقط همین؟ یادمان می رود که بپرسیم از میان شاید ده هزارنفر مجری و کارشناس و امثالهم یک نفر از ما نیست؟ همان ابتدا نگوئیم نگذاشته اند و نمی گذارند. شایدهم نگذارند. ولی چقدر این دغدغه مان بوده است؟ چقدر برای آن تلاش کرده ایم؟!

من نمی گویم ما مقصریم. من نمی گویم کس دیگری هم لزوما مقصر است. اصلا قرار نیست دنبال مقصر باشیم. من می گویم چرا برای مان جای سوال پیدا نمی شود؟ سوالی که بتواند به حرکت مان وادارد. چرا دغدغه مان چیزهای دیگری شده است؟ اگر ساختن مسجد را زیر سوال برده ام و هنوز هم می برم منظور همین است. اگر جماعت تبلیغ را زیر سوال برده ام که می برم منظور همین است. ذهن آدمی اینگونه است. یک چیزی اگر به شدت مشغولش کرد از همه چیز غافل می شود. حافظه اش از دست می رود. زندگی اش نامتوازن می شود. اختیار امورات و روزمره از دستش در می رود. می شود همینی که ما هستیم. کراک و شیشه دو ثلث جوانان مان را به باد داد یک خیر نیامد یک مرکز بازپروری بزند. یک گروه جماعت تبلیغ راه نیفتاد که بگوید امروز دیگر وقت تکرار شش نمبر نیست، امروز باید جار زد که اهای دولت، مردم، قدرتمندان، شغل ایجاد کنید. در استخدام ها عدالت را رعایت کنید و جهاد کنید که قاچاقچیان محله را از شهر مان به در کنیم. روانشاس بفرستید، جامعه شناس بفرستید، مرکز بازپروری بسازید که شش نمبر واقعی امروز این است!

خلاصه بگویم. من یک کابوس دیده ام . کابوسم این است بلوچستانم مثل افغانستان شود. افغانستانی که بگذارید قصه اش را از زبان و قلم مخملباف بشنویم. بخوانید مقاله معروفش را که " بودا در افغانستان تخریب نشد؛ از شرم فرو ریخت"! باز هم سخن خواهم گفت. هرچه بادا باد. هر که هر فکری می کند آزاد است. زمان همه چیز را روشن می کند. تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

مخملباف در کتاب کوچک جیبی اش که حاصل اقامتش در افغانستان در خلال ساختن فیلم سفر قندهار است از نقل خاطره ای آغاز می کند با این نتیجه گیری که مردم یک کشور آسیایی مانند کره هم نام افغانستان را چندان نشنیده اند. و اضافه می کند که البته مردم خاورمیانه و اروپا و آمریکا خوب می شناشندش اما با چه تصویر ذهنی ای؟! تصویر ذهنی یک کشور ویران و درگیر جدال خارجی و داخلی دائمی؛ مواد مخدر، افراطیون اسلامگرایی چون طالبان. و سپس می پرسد چرا چنین نباید کشوری فراموش شود برای دنیایی که اسم و رسم را در صلح و ثبات، توریسم و تجارت می دانند.

این را مخملباف نمی گوید و خود از جای دیگر خوانده ام: افغانسان سرزمینی است که حالا دیگر همه نامش را می دانند ولی هیچکس هوس ندارد مسافر آنجا باشد.

مخملباف افغانستان را کشوری بی تصویر می داند. چرا بی تصویر؟ دلایلش را بر می شمرد: اولا نصف جمعیتش که زنان باشند امکان دیده شدن ندارند. اصلا در جائی حضور ندارند که دیده شوند. تلوزیون ندارند ( در زمان طالبان و طبق فتوای شرعی شان)؛ نشریه ای ندارند جز دو نشریه سیاه و سفید فاقد هر گونه عکس و تصویر. عکاسی و نقاشی حرام است. هیچ خبرنگاری حق ورود ندارد و اگر هم به طور خیلی محدود داشته باشد حق برداشت تصویر ندارد. سالن سینما و نمایش فیلم که کجای خود.

در کل دنیا که سالانه دو سه هزار فیلم تولید دارد ناچیزترین سهم مربوط به افغانستان است. سپس اشاره می کند به فیلم معروف "رامبو در افغانستان" که تمامی آن هالیوود و بدون حضور حتی یک بازیگر افغان ساخته شده است.

مخملباف سپس به "لویه جرگه" احمد ابدالی اشاره می کند و می گوید از آن زمان تا امروز شکلی منصفانه تر و متناسب تر با جامعه افغانستان مطرح نشده است. اما وجود و ماندگاری همین طرح لویه جرگه را خود دلیل درجا زدن و عقب ماندگی آن جامعه دانسته که به معنای عدم گذر آن از فرهنگ دامداری است.

می گوید در درون افغانستان همه اول پشتونند یا هزاره یا ازبک و تاجیک. حتی گروه های مجاهد افغان نه به عنوان یک ملت یکپارچه در مقابل دشمن خارجی بلکه هر قوم از منطقه خود در برابر هجوم بیگانه دفاع می کرده است. و دشمن خارجی که می رفته، هر یک به دره خود برگشته و آن دره را مرکز جهان می پندارد.

هنوز افراد اقوام افغان با هم ازدواج نمی کنند و بر سر کوچکترین نزاعی خونریزی های دستجمعی بروز می کند. هر قوم افغان گرفتار در دره و دیواره های جغرافیایی و به تبع آن اسیر دیواره های فرهنگی ناشی از جغرافیای کوهستانی و اقتصاد دامداری خویش است. باور به قومیت چون دره های افغانستان عمیق است.

مخملباف در جایی دیگر زنان را زیر برقع اسیر می داند و می گوید آنجا شنیده است که بسیاری از همین زنان خود معتقدند که اگر از برقع در آمده و چادر بپوشند، سنگ سیاه خواهند شد!

مخملباف کوهستانی بودن افغانستان و نبوده و جاده و راه را دلیل مهمی برای این اوضاع دانسته و می گوید این کوه ها همانطور که چون د‍ژی علیه دشمن متجاوز خارجی عمل می کنند مانع داد و ستد وتبادل فرهنگی بین اقوام هم هستند. و می گوید همین کوه های صعب العبورند ند مبارزین واقعی و تسلیم ناپذیرافغانستان، نه مردمی گرسنه آن . همین کوه ها کافی هستند برای این که افغانستان هیچگاه به طور کامل دست هیچ دشمن خارجی و یا دوست داخلی نیفتد.

او سپس در باره طالبان می گوید:

وقتی از دور به طالبان می نگری، آنها را یک جریان بنیادگرای خطرناک بی منطق می بینی { یا از دید درونی خودشان مومنان مجاهدی در راه احیاء شرع اسلام } اما وقتی از نزدیک به هر طالب می نگر، یک بچه یتیم پشتون گرسنه می بینی که حالا دیگر طالب بودن شغل او است و گرسنگی علت درس طلبگی خواندنش. و وقتی به انگیزه طالبان می نگری منافع ملی پاکستان را می بینی. افغان پشتو زبان که به پاکستان می رود چون اشتغالی نمی یابد و سرپناهی، به سرعت جذب دوهزار و چند صد مدرسه طلبگی می شود که پانسیونی آماده است برای سیر کردن گرسنگان پشتونستان.

او می گوید بعد از عقب نشینی شوروی گروه های مجاهد { از سر کینه و عدم تفاهم دائمی } چنان به جنگ داخلی مشغول شدند که نا امنی سراسر افغانستان را فراگرفت و طالبان با شعار امنیت جلو آمد و توانست نظر همه راجلب کند. امنیتی ظاهری که در ان می توان اجرای حدود شرعی در مورد آرایشگران را هم دید که چرا مدل موی فلان جوان را به شیوه کفار سلمانی کرده اند! { و پلیس ریش! با چشمانی غضب آلود در خیابان ها به گشت ارشاد مشغول است و ای اگر نگاه شان به نگاهت گره خورد که حال و روزت واویلا است}

و می گوید موافقان طالبان نقد آنها را از دیدگاه آزادی و توسعه بی مورد می دانند چرا که ملت بی امنیت و گرسنه در پی امنیتن و شکم سیری است و چه می داند ازادی و توسعه چیست.

راز انتخاب ملا عمر به نظر مخملباف:

او می گوید در قهوه خانه کنار مرز تلوزیونی را دیده که به برف پاک کن کنترل دار مجهز بوده است! دلیلش را چنین به او می گویند که اینجا هر شخصیتی در تلوزیون ظاهر می شود چون به هرحال متعلق به یک قوم است، بینندگان اقوام دیگر و حتی گاهی از اقوام خودی از سر کینه و نفرت فورا بر صفحه تلوزیون تف می اندازند. و چون همیه شان ناس بر دهان دارند صفحه تلوزیون از شدت رنگ ناس دیده نمی شود! وقتی رهبران شان تا به این حد مورد نفرت باشند پس یافتن کسی که مقبول همه باشد ساده نیست. لذا فرد گمنامی بی ادعا و بی تصویر که هرگز عکسی از او منتشر نشده (احتمالا مگر یک مورد) بهتر ین گزینه برای پاکستان بود که سرمایه گذاری اش را روی او کرده و بدین وسیله از پیش قضاوت و نفرت عمومی به رهبر منتخب پیشگیری کرده باشد.

او می گوید از دانشجو در هرات می پرسد کل افغانستان چند نفر دانشجو دارد او می گوید هزار نفر. می گوید چه رشته هایی؟ می گوید فقط پزشکی و مهندسی. می پرسد تو چه می خوانی؟ می گوید پزشکی تئوری! می پرسد پزشکی تئوری دیگر چیست؟ می گوید ملا عمر تشریح کالبد انسان را گناه می داند!

او از خاطراتش در اردو گاه مرزی می گوید که مردان افغان حاضر نشدند زیر برقع هم زنان به عنوان صرفا سیاهی لشکر فیلمش ظاهر شوند. می گوید وقتی از او پرسیدم مگر زیر برقع کسی آنهار ا می بیند می گفت ولی می تواند تجسم کند زیر برقع یک زن وجود دارد و از این بی ناموسی بالاتر؟!

همبن بود که اندک مدارس دخترانه موجودبه کلی تعطیل شد. حمام های زنانه در اردوگاه در کشور ایران هم تعطیل شد. چرا ممکن است مردی از پشت دیوار عبور کرده و تجسم کند زنی آن پشت است!

***

حال به خود برگردیم. ما فرسنگ ها پیش تریم و احوال مان مطلوب تر. اگر چه مغصوب روزگاریم اما شکر خدا دیگر نه اینچنین که در قصه های شنیدنش هم کابوس خواهد آورد. اما یک تلنگر به خود بزنیم. چیزهایی از یان قصه تلخ برای مان اشنا و ملموس نیست؟ بعضی از درد ها و درماندگی های مان یکسان نیست؟ نکند ویروسی که به تن آن ها افتاده و چنین افلیج شان کرده در تن ما هم باشد؟ پس نباید هوشیار و برحذر و بود و کاری کرد؟ نباید پی طبیبانی بود که اسرار و امراض مان را خوب می دانند و غصه مان را در سینه پرورده اند؟

دانلود دو موسیقی کلاسیک بلوچی

عزیز مکرانی — Wed, 30 Nov 2011 07:18:31 GMT

دانلود دو آهنگ کلاسیک بلوچی از عزیز بلوچ و جاڈوک

1 - عزیز بلوچ : Mani sheren baloch

2 - جاڈوک : Yal Made Maro Mana

اندر حکایت کسادی وبلاگهای بلوچی در بروز شدن

عزیز مکرانی — Tue, 29 Nov 2011 09:44:47 GMT

یک از دوستان بلاگر مطلبی در صفحه اش از گلایه درج کرده بود از نزولی شدن سیر نگارش در وبلاگهای بلوچی و بحق گلایه ای بجاست خیلی از پارامترها در این افول دخیلند همانگونه که مرقوم فرمودید عدم انگیزه خب چرا انگیزه رو به انجماد گراییده این را باید زیر تیغ برد
و اما دلیل خودم:
روزگاری دور دوره کامل تاریخ تمدن ویل دورانت را ورق میزدم به بخشی از تاریخ یونان رسیدم که عنوانش بود عصر طلای یونان و علت شکوفای هنر و علم نداشتن دغدغه جا و نان و جنگ بود و من نیز چنین و علاوه کنم خود سانسوری را ز هر عاملی مثل ترس و نرنجیدن قربا و و و بسیار علل دیگر مرا در لاکی تنگ و تاریک گرفتار آورده و این شده جمود وبلاگم و شاید وبلاگها

سلطان محمد عثمانی؛ فاتح قسطنطنیه

عزیز مکرانی — Mon, 21 Nov 2011 21:20:03 GMT

این مقاله صفحات مختصری از زندگی بزرگترین فرمانده و رهبر تمدن اسلامی در پنج قرن گذشته است؛ جوانی با بیست و اندی سال که رهبری بزرگترین امپراطوری اسلامی را به تنهایی مدافع اسلام و مسلمین بود، برعهده گرفته بود.

بعد از انکه اندلس سقوط کرد و خلافت عباسی رو به زوال و فروپاشی نهاد، ظهور عثمانی ها در این برهه از زمان به منزله نعمتی ویژه بود که خداوند متعال برای نجات امت اسلامی از بحرانهای موجود برانگیخته بود؛ این عثمانی‏ها بودند که پرچمدار اسلام قرار گرفته و در مقابل اروپایی‏ها، که بعد از سقوط غرناطه (سال 897 هـ.ق، 1492م) به طرف شمال آفریقا، تونس، الجزایر و مراکش لشکرکشی کرده بودند، ایستادگی کردند.

سلطان محمد ثانی فرزند مراد ثانی (855هـ 1451م)، معروف به سلطان محمد فاتح، سلطان هفتم سلسله آل عثمان است که ملقب به "فاتح" و "ابوالخیرات" بود، مدت حکومت وی قریب به 30 سال پر خیرو برکت برای مسلمانان بود. وی خلافت را در سال 16 محرم 855 هجری قمری، مطابق با 18 فوریه سال 1451میلادی، در حالی که 22 سال سن داشت بر عهده گرفت.
محمد فاتح دارای شخصیتی منحصر به فرد و جامع بین قدرت و عدالت بود.(1) او دوستدار و همنشین علما بود و به سبب همین مجالست بعضی از احادیثی را که بر تعریف فاتح قسطنطنیه پرداخته بود یاد گرفته بود. مانند حدیثی که رسول اکرم صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لتفتحن القسطنطینیة على ید رجل فلنعم الأمیر أمیرها، و لنعم الجیش ذلک الجیش.» [مسند امام احمد] ( شما حتما قسطنطنیه را توسط مردی فتح خواهید کرد که بهترین امیر، امیر آن لشکر و بهترین لشکر نیز همان لشکر خواهد بود.) (2)

تربیت محمد فاتح
در نتیجه مجالست و همنشینی با علما محبت اسلام و مسلمین و عمل به قرآن و سنت در قلب سلطان محمد فاتح نهادینه شده بود، به طوری که در همان دوران تصدّی سلطنت، شخصی متقی و پرهیزگار و پایبند به امور شریعت بود. وی در زندگی خود از علمایی که با دستور سلطان در صورت مخالفت با شریعت مخالفت می کردند و سلطان را با اسم کوچکش و بدون لقب یاد می کردند بسیار متأثر بود.
طبیعی است که از مکتب چنین بزرگانی انسانهایی همچون محمد فاتح با روحیۀ دینی و مقید به اوامر و نواهی اسلام و مدافع قوانین و دستوراتی که اول بر خود تطبییق داده و بعد به رعیت تفویض می کند، فارغ التحصیل شوند.
سلطان محمد فاتح علاقه وافری به مطالعه کتب تاریخ داشت و روش اجداد خود را در فتوحات در پیش گرفته بود، به همین دلیل خیلی زود با برگرداندن تنظیم ادارات به حالت اول پیشرفت و ظهور کرد. او به امور مالی اهتمام زیادی می ورزید، درآمد دولت را معین و مشخص کرد و راههای مصرف کردن آن را نیز تعیین نمود تا از اسراف و تبذیر در خزانه بیت المال جلوگیری کند، گردان های لشکر را گسترش و نظم و ترتیب داد، لیست مستقلی برای لشکریان ترتیب داد و بر دستمزدشان نیز افزود. اداره شهرها و روستاها را با عزل مسئولین کم کار و منصوب کردن والیان جدید تحول بخشید. دربار پادشاهان را با گماردن کارشناسان اداری و لشکری متبحر به سوی پیشرفت و ترقی سوق داد.
سلطان محمد به این افتخارات و ابتکارات اکتفا نکرد، بلکه با جدیت تمام می کوشید و برناممه ریزی می کرد. پیروزی هایش را با فتح قسطنطنیه، پایتخت امپراطوری روم و پناهگاه استراتژیکی مهم تحرکات صلیبی ها بر ضد اسلام، مزین کرد. او تلاش می کرد تا قسطنطنیه را که رومی ها، و به طور کلّی ملت مسیحی به آن می بالید، فتح کند و آن را به عنوان پایتخت دولت عثمانی قرار دهد. (3)

آمادگی برای فتح قسطنطنیه
سلطان محمد فاتح تلاش های زیادی به خاطر برنامه ریزی برای فتح قسطنطنیه و تقویت لشکرعثمانی با نیروی انسانی کرد، به طوری که تعداد نیروهای لشکرش به 250هزار نفر می رسید که دیگر این تعداد نیرو که با لشکریان سایر دولتهای آن زمان قابل مقایسه باشد، عددی است بزرگ برای یک لشکر نظامی در آن زمان. او همچنین عنایت ویژه ای به تمرینات و فنون مختلف جنگی داشت و توانست لشکرش را با اسلحه هایی که صلاحیت سربازان را داشته باشد مسلح کند. از طرف دیگر سعی داشت با بیان تعریف و ثنای رسول اکرم صلی الله علیه وسلم برای لشکر فاتح قسطنطنیه و کاشتن نهال جهاد و از خودگذشتگی در قلب سربازان، آنها را هم از لحاظ معنوی در آمادگی کامل قرار دهد و هم از لحاظ تاکتیک جنگی.
در بُعد آمادگی در زمینه تاکتیک جنگی بزرگترین گام را با تصمیم ایجاد قلعه "رومل حصار" در قسمت شمالی تنگه "بسفور" در مقابل قلعه ای که در زمان سلطان بایزید در آسیا درست کرده بود، برداشت.
امپراطور روم در صدد شد تا سلطان را با پرداخت مقداری پول از عزمش در ساختن قلعه مذکور باز دارد، اما محمد فاتح از آنجایی که از اهمیت جنگی قلعه آگاه بود، از اراده اش باز نیامد و قلعه ای محکم با ارتفاع 83 متر بنا کرد و دو قلعه طوری مقابل هم قرار گرفتند که بین آنها به اندازه 660متر فاصله وجود داشت که می توانستند بر عبور کشتی ها از شرق "بسفور" به طرف غرب اشراف داشته باشند و بوسیله آتش پاره های توپ مانع ورود کشتی به قسطنطنیه از مناطقی که شرق قسطنطنیه قرار دارند، مثل طرابزون و غیره بشوند. (4)
وی همچنین اسلحه لازم برای عملیات را نیز آماده کرد. از جمله این سلاحها توپ بود که اهمیت زیادی نزد سلطان داشت، به طوری که مهندس ماهری به نام "اوربان" را که مهارت خاصی در ساخت توپ داشت، استخدام کرد و تمام مایحتاج او را مهیا نمود. مهندس اوربان توانست توپهای زیادی درست کند، منجمله توپ مشهور سلطان که وزنش به صدها تُن می رسید.
محمد فاتح توجه خاصی نیز به ناوگان عثمانی داشت و سعی داشت با تقویت آن بتواند نقش موثری در هجوم بر قسطنطنیه که یک منطقه دریایی است و محاصره آن بدون نیروی دریایی کامل نمی شود، داشته باشد. در تاریخ آمده است که تعداد کشتی هایی که برای این کار آماده شدند 400 کشتی بود. سپس سلطان حمله را آغاز کرد و توانست در 27 ربیع الاول 857 هـ. ق، مطابق با 6 آوریل 1453میلادی، به آنجا برسد. او قسطنطنیه را از خشکی با 250هزار جنگجو و از دریا با 420 قایق جنگی محاصره کرد. رعب و وحشت بر مردم شهر سایه افکند زیرا آنها فقط 5هزار نیروی دفاعی داشتند که بیشترشان نیز نیروهای بیگانه بودند.
بدین ترتیب محاصره تا 53 روز که عثمانی ها به صورت پیاپی بر شهر توپ و آتش می بارانیدند ادامه پیدا کرد. (مصر والعالم المائة، 314و315، الهلال- مصر)
از دیگر اقدامات موفقیت آمیز سلطان محمد فاتح، هموار کردن راه بین "ادرنه" و "قسطنطنیه" بود تا از این مسیر بتواند توپهای سنگین را بدون مشکل از ادرنه به قسطنطنیه بکشد و همین اتفاق نیز رخداد؛ آنها توانستند طی 20 روز با حمایت قسمتی از لشکر و با فرماندهی سلطان به بلندای قسطنطنیه برسند. سلطان ابتدا لشکریان خود را که نزدیک به 250هزار نفر بودند جمع کرد و در نطقی آتشین با بیان فضایل جهاد به ترغیب و تشویق سربازان و طلب نصر و یاری از خداوند و آرزوی شهادت در راهش پرداخت. او همچنین احادیثی را که به فتح قسطنطنیه توسط مسلمانان و فضیلت لشکر فاتح وارد شده بود، یادآور شد.
سربازان شروع به گفتن تکبیر و تهلیل کردند و دست به دعا برداشتند و از طرف دیگر علما نیز با منتشر شدن در صفوف مسلمین و تبلیغ و تشویق آنها جهت اعتلا و بالا بردن روح و انگیزه جهادی باعث شده بودند تا هر سرباز مشتاقانه منتظر معرکه نبرد باشد.
سپس سلطان اقدام به تقسیم سربازان پیاه در اطراف دیوارهای خارجی شهر، متشکل از سه گروه اصلی و با پیشتیبانی نیروهای کمکی، جهت تنگ کردن حلقه محاصره در خشکی کرد. در ادامه نیز توپهای جنگی منجمله توپ مشهور سلطان را که در مقابل باب العثمانی نصب کرده بود به میدان آورد. عثمانی ها در ابتدا از رسیدن به تنگه "القرن الذهبی" (شاخ طلایی) عاجز ماندند، چرا که زنجیرهای بزرگ نصب شده در این تنگه مانع ورود کشتی ها به داخل تنگه می شد و کشتی هایی را که خواهان ورود بودند درهم می شکست.
این تنگه و مانع ورودی آن، بزرگترین مشکل برای عثمانی ها بود، چرا که با وجود تنگه مذکور محاصره همچنان ناقص بود، ولی با وجود این، حمله سربازان عثمانی به ویژه گارد موسوم به "انکشاریة" که بی محابا و بدون ترس برای مرگ سینه سپر می کردند، همچنان ادامه داشت.
بالاخره سربازان عثمانی توانستند در 18 آوریل با ایجاد شکافی در دیوارها در وادی "لیکوس" از طرف غربی دیوارها، حصار را بشکنند، با ایجاد سوراخ در دیوار، سربازان به سرعت شروع به داخل شدن در شهر کردند و همچنین تلاش می کردند تا با ایجاد حفره های دیگر، کار ورود به شهر را آسانتر کنند، ولی سربازان رومی در راه دفاع از شهر از خود فداکاری عجیبی نشان دادند که باعث شد درگیری بدون هیچ نفعی برای طرفین ادامه پیدا کند.
ولی خداوند به سلطان محمد فاتح راهکاری الهام کرد که توانست کشتی های خود را بدون درگیری با رومی ها از موانع گذرانده و به تنگه برساند؛ سلطان به همراهی کارشناسان دیگر، پروژه مذکور را مورد تحقیق و بررسی قرار دادند و تمام نیازهای مورد نظر و مسیر سه میلی خشکی را نیز در نظر گرفتند و بعد از پژوهش و کنکاش های زیاد و برنامه ریزی های دقیق و با تشویق متخصصین، عملیات بدون اینکه دشمن آگاه شود با صاف کردن راه آغاز شد و مقادیر زیادی چوب و روغن نیز تهیه شد.
بعد از تهیه مواد لازم برای اجرای عملیات سلطان در شامگاه 21 آوریل دستور داد تا سربازان رومی را در تنگه القرن الذهبی به بهانه عبور مشغول کنند و خود نیز مشغول قرار دادن الوارهای چوبی در راه مهیا شده قبلی و لغزنده کردن چوبها با روغن شد و بالاخره با استفاده از غفلت دشمن، عثمانی‏ها توانستند کشتی ها را بر روی چوب از بسفور تا خشکی به حرکت درآورند و با پیمودن سه مایل و رسیدن به نقطه امن در تنگه القرن الذهبی سنگر بیندازند. بدین ترتیب آنها توانستند تعداد 70 کشتی را به روشی که قبل از سلطان به فکر کسی خطور نکرده بود به تنگه برسانند.
اهل شهر در صبح 22 آوریل در حالی از خواب بیدار شدند که صدای تکبیر ترکها تنگه را فرا گرفته بود و نبودن هیچ مانعی میان آنها و مدافعین شهر آنها را کاملا غافلگیر کرده بود.
عثمانی ها در مقابل عبور از حصار دیواری که بین آنها بود نیز ابتکارات زیادی به خرج دادند؛ آنها تونلهای عمیقی برای رسیدن به داخل شهر حفر کردند به طوری که ساکنین شهر و حتی شخص پادشاه با شنیدن صدای عجیب که از داخل زمین به گوش می رسید و یافتن مکان صدا بر ترفند عثمانی ها پی برده بودند. (5)
ساختن قلعه بزرگی از چوب با سه طبقه مجزّا یکی دیگر از ابتکارات عثمانی ها بود. این قلعه، که ارتفاع آن از دیوار مانع بزرگتر بود و جهت جلوگیری از احتراق آن توسط پارچه های خیس شده پوشیده شده بود و هر طبقه آن مملو از نیروی جنگی و سرباز بود، کمک کرد تا آنها بتوانند به راحتی هر کسی را که بر بالای حصار بود مورد هدف قرار دهند.
سلطان محمد فاتح علاوه بر تسلط دریایی که پیدا کرده بود، حملات پراکنده دیگری نیز داشت که در این حملات بیشتر اعتمادش بر توپ های جنگی بود به طوری که از کثرت استعمال توپها، توپ مشهور و بزرگ سلطان منفجر شد و تمام کسانی که با آن مشغول به جنگ بودند از جمله مهندس اوربان مجری طرح ساخت و استفاده از توپ، کشته شدند، که سلطان با وجود آمدن این وضعیت دستور داد جهت سرد کردن توپها از روغن زیتون استفاده شود. این فکر توانست مثمرثمر واقع شود و توپها بار دیگر به کار گرفته شدند.

فتح قسطنطنیه

سلطان محمد فاتح، روز یکشنبه 18جمادی الاولی، مطابق با 27 می، دستور داد تا سربازان به دعا و زاری و تقرب به خداوند مشغول شوند تا خداوند کار فتح قسطنطنیه را آسان کند. خودش نیز در همان روز به بررسی حصارهای شهر و وضعیت هجوم و حالات مدافعین شهر پرداخت.
در 29ماه می باران کمی شروع به باریدن کرد که باعث خوشحالی لشکر مسلمین شد و علما آنها را به یاد معرکه بدر و بارانی که بارید آوردند، اما رومی ها گمان می کردند که شاید باران شدیدتر شود و بتواند مانع مجاهدین شود، ولی چنین اتفاقی نیفتاد.
ساعت یک بامداد سه شنبه 20جمادی الاولی 857هـ. ق بود که دستور هجوم کلی به شهر داده شد، صدای تکبیر مسلمانان، در حالی که به طرف دیوارها می شتافتند، به آسمانها بلند شد و ترس بر ساکنین شهر مستولی گشت، به طوری که ناقوس های کلیساها را به صدا درآوردند.
حمله از دریا و خشکی به طورمنظم و برنامه ریزی شده انجام می گرفت، ولی بیشترین تمرکز سلطان بر منطقه "لیکوس" بود، که خودش نیز فرماندهی عملیات بر آنها را بر عهده داشت.
با طلوع خورشید در روز 30 می 1453مجاهدین با دقت بیشتر به تعیین مواقع دشمن می پرداختند، فشارها در این روز بیشتر و بیشتر شد به طوری که امپراطور قسطنطین به طور مشخص و با همکاری "جستنیان"- یکی از فرماندهان جنگی روم- به دفاع از دره لیکوس مشغول شد. عثمانی ها فشارهای خود را بر قسمت دیگر شهر از طرف دروازه "ادرنه" نیز مضاعف کردند و توانستند با سرنگون کردن مدافعین رومی بر تعدادی از برجها استیلا پیدا کنند و پرچم عثمانی را بر بلندای آنها به اهتزاز درآورند.
بقیه سربازان عثمانی نیز به طرف دروازه ادرنه شتافتند. امپراطور بیزانس وقتی پرچم‏های به اهتزاز درآمده عثمانی ها را بر بالای قلعه های شمالی شهر دید، فهمید که دیگر دفاع بی فایده است و برای اینکه شناخته نشود لباسهای پادشاهی خود را بیرون کرد و از اسب خود پیاده شده به جنگ پرداخت تا اینکه کشته شد.
خبر کشته شدن پادشاه رومی باعث بالا رفتن روحیه مجاهدین و ایجاد تزلزل در صفوف رومی ها شد و باعث شد تا مدافعین پا به فرار بگذارند و کار فتح قسنطنیه به اتمام برسد.
ظهر همان روز، یعنی سه شنبه 20جمادی الاولی 857هـ.ق سلطان در وسط شهر در حالی که سربازانش گرداگرد او جمع شده بودند، به ایراد سخنرانی پرداخت و به آنها فتحی را که رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر آن را داده بود تبریک گفت و دستور داد تا با مردم با نرمی برخورد کنند و آنها را از کشتن مردم به شدت برحذر داشت. سپس از مرکب خود پیاده شد و از روی تواضع و برای به جا آوردن شکر و سپاس الهی، بر زمین سجده کرد.
سپس در حالی که خلق کثیری از جمله کشیشهای مسیحی که اذکار و اوراد را می خواندند در آنجا حضور داشتند، به طرف کلیسا روانه شد. وقتی سلطان به دروازه کلیسا نزدیک شد مسیحیان ترسیده و پا به فرار گذاشتند، سلطان از کشیش خواست مردم را به آرامش و برگشتن به خانه هایشان دعوت دهد.
بعضی از کشیش ها در زیرزمین کلیسا مخفی بودند. وقتی گذشت و بخشش سلطان را دیدند از زیرزمین خارج شده و اسلام آوردن خود را اعلام کردند. (6)
سلطان محمد فاتح، پس از فتح قسطنطنیه، به نصرانی‏ها آزادی کامل در برگزاری مراسم دینی و انتخاب بزرگان دینی که حق فیصله مسائل را داشتند، داد.
بدین ترتیب سلطان محمد فاتح توانست با یک کار افسانه ای و خارق العاده و با توکل بر خدا و عزم و اراده قوی و اصرار بر اینکه بتواند همان شخصی باشد که رسول اکرم صلی الله علیه وسلم به آن اشاره کرده بود، به پیروزی برسد.
به راستی که سلطان محمد فاتح، طبق شهادت و گواهی این فرموده آنحضرت صلی الله علیه وسلم، "بهترین امیر و فرمانده" و لشکر تحت امر او "بهترین لشکر" می باشند.

منبع: سنی آنلاین

درد زایمان دمکراسی

عزیز مکرانی — Sat, 12 Nov 2011 18:56:00 GMT

علاوه بر پیش نیازهایی که یک جامعه برای گذار به دمکراسی میطلبد توجه به این مطلب ضروریست که با توجه به اقلیم و شرایط زیست عشیره ای جامعه بلوچستان که تا مادامی "منیت و قوم گرایی خشک" و همچنین برتری بخشی نسبت به زهی ها که ساخته توهم ذهنیت ماست در چنین کارزار فکری باطلی دمکراسی خواهی آب در هاون کوبیدن است و چنان از شدت جهل ما ، که نشأت از خودبزرگ بینی هستش طایفه روز بروز دچار انشعاب میشود تاحدی که رقابت به سطح خانوده تنزل مییابد بجای اینکه هر طایفه منسجمتر شود و در راستای همگرای با طوایف دیگر باشد.حال برای رسیدن به اتوپیا باید که منیت را به خاک سپرد و همچنان که الله پاک در قرآن میفرمایید که تفکیک شما به قوم های مختلف فقط بدین خاطر بوده که همدیگر را بشناسید آری اگر برتری را بر قومیت بدانم چو بنی اسرائیل ز گمراهان خواهیم بود پس نفس را لگام کشیده ، تکبر و غرور و طایفه گرای را گرچه سخت است بتاریخ بسپاریم چونان که مادری درد سخت زایمان را تحمل میکند درعوض فردا روز فرزند رشیدی خواهد داشت و ما نیز برای رسیدن به دمکراسی باید تفکراتمان را عوض کنیم گرچه سخت است اما شدنی
اگر خواهان آزادی، خوشبختی، پیشرفت اقتصادی و اجتماعی هستید ، فکر و روش زندگی خود را منقلب کنید نه خیابان

بقلم این حقیر در وبلاگ بی ان ان

کلاشینکف برترین اسلحه قرن

عزیز مکرانی — Thu, 27 Oct 2011 18:26:14 GMT

میخائیل کلاشنیکف،‌ خالق پرطرفدارترین اسلحه جهان در پنجاه و پنجمین سالگرد تولید نخستین کلاشنیکف در نوامبر ۲۰۰۲. طبق اعلام مرکز تحلیل استراتژیک و تکنولوژی در مسکو، از سال ۱۹۴۷ تاکنون ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون قبضه از این سلاح تولید شده است‌، در حالی که تنها هفت میلیون قبضه از رقیب غربی کلاشنیکف،‌ یعنی ام ۱۶ ساخته شده است.

وزرات دفاع روسیه می گوید که دیگر سلاح کلاشنیکف را برای ارتش این کشور خریداری نخواهد کرد. این وزارتخانه اعلام کرده است که به دنبال یک اسلحه پیشرفته‌تر است. این اسلحه که در سال ۱۹۴۷ توسط میخائیل کلاشنیکف طراحی شد، یکی از پرطرفدارترین سلاح های جنگی در سرتاسر دنیاست،

منبع : آینده نیوز

زندگی امروز

عزیز مکرانی — Mon, 17 Oct 2011 20:24:30 GMT

بهر سفری نامعلوم بسته ام چمدانم را

ایستگاه به ایستگاه که با سوز سرمای پاییزی

پرطنینتر میشود صدای شلاق غربت

گرد غروب در دهکده های ناآشنا ثقیلتر میکند غم را

مرا به ژرفای تاریخ عمرم میکشاند بادبادک کودکان خندان

در روزگاری نه چندان دور از ذهن

اما با فاصله ای عمیق با کارزار امروز زندگی

که با پاهای خاک خورده دوان بودیم پی توپ لاستیکی گریزان

اما فارغ زغصه جا و نان

لیک الیوم که نان تندتر میتازد زساقهای لرزان ما

ما تمام زمین را درمینوردیم پی آن

وسپیدی بناگوش یاد آور است جرس سفری سخت را

اما ما ز پی غصه آب و نان و جا

تجربه میمکنیم برزخی زمینی را

عزیزی ۲۵ مهر۱۳۹۰

وداع نخست وزیر محبوب ترکیه با مادرش

عزیز مکرانی — Sun, 9 Oct 2011 18:31:01 GMT

به

خانم تنزیل اردوغان مادر 88 ساله رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه که صبح روز جمعه درگذشت، ساعاتی قبل و طی مراسمی با حضور چند تن از مقامات و شخصیت‌های کشورهای جهان در گورستان Karacaahmet استانبول به خاک سپرده شد

و این عکس در زمان حیات مادرش

و دانلود ویدیو گریه اردوغان در نماز جنازه مادرش

وقوع جنگ بین آنکارا(ششمین)وتل آویو(دهمین)ارتشهای جهان

عزیز مکرانی — Wed, 28 Sep 2011 22:04:10 GMT

دو هفته پیش ترکیه سفیر اسرائیل را از خاک خود بیرون کرد و هفته گذشته نیز به طرز موهنى جهانگردان اسرائیلى را در فرودگاه مورد بازرسى قرار داد.

به گزارش مهرپرس و به نقل از العربیه: از سوى دیگر آنکارا همکارى تجارى و امنیتى خود را با تل آویو به حال تعلیق درآورده و بارها تهدید نموده که ناوهاى خود را براى حمایت از کشتى هاى کمک رسانى به مردم غزه، گسیل خواهد داشت. علاوه بر اینها ترکیه قصد آن کرده که با بخش شمالى قبرس براى کشف کانهاى گاز همکارى کند و به شرق مدیترانه کشتى بفرستد.

جنگنده های ترکی

اما خطرناکتر و حساس تر از همه این اقدامات براى اسرائیل، مطلبى است که روزنامه ترکیه اى "استار گازیت" پرده از آن برداشته است. این روزنامه نوشت: نیروى هوایى ترکیه با کمک مؤسسه "آسلسان" متخصص در ساخت سیستم هاى نبرد الکترونیک، اقدام به تغییر سیستم الکترونیکى موجود در هواپیماهاى "اف 16" خود کرده است. در بیش از 250 هواپیما از این نوع که ترکیه دارد، با این سیستم که "IFF" نام دارد، هواپیماهاى اسرائیلى "دوست" شناخته و تعریف شده اند. لیکن اکنون بطور اتوماتیک اف شانزده هاى ترکیه اى هواپیماهاى اسرائیلى را "دشمن" تلقى خواهند کرد. طبق آیین نامه ارتش ترکیه نزدیک شدن هواپیماى دشمن به فاصله اى معیّن، خلبان را ملزم به نبرد مى کند و او نباید منتظر دریافت دستور از بالا بماند.

همکارى استراتژیک ترکیه – اسرائیل طى دو سال گذشته به جنگ سرد تبدیل شده و مى رود که به نبردى "ولرم" تغییر شکل دهد. البته امور بسیارى مانع آن مى شود که این دو کشور به نزاعى آتشین روى آورند. اما بعید نیست در گوشه و کنار، برخوردهایى خشن بین دو طرف پیش آید. حال باید دید توازن قوا بین این دو چگونه است؟

کوسه ماهی ترک و ساردین اسرائیل

نخست باید بدانیم که ترکیه و اسرائیل هیچگونه مرز مشترکى باهم ندارند. اما مسافت بیت این دو را یک هواپیماى اف 16 بطور معمول در 10 دقیقه مى پیماید، زیرا نزدیکترین نقاط این دو کشور به یکدیگر 450 کیلومتر فاصله دارند.

گفته مى شود که نبرد در صورت وقوع، در اعماق دریاها خواهد بود. در چنین نبردى شاید بتوان ترکیه را "کوسه ماهى" خواند و اسرائیل را در برابرش یک "ماهى ساردین" تلقى کرد. با این حال نبرد دریایى در واقع به جنگهایى صحرایى شبیه است. زیرا در هر دو، نمى توان منطقه اى را کاملاً از آن خود کرد و از تیر رس دشمن مصون داشت. در هر دو نیز، دیده شدن همان و نابود شدن همان!

طبعاً باید گفت نیروى زمینى هیچکدام از طرفین کارساز نخواهد بود. طرفى که نیروى دریایى قوى و پایگاه هوایى پشتبان مؤثر داشته باشد، برنده جنگ خواهد بود. اما نباید فراموش کرد در هر نبرد احتمالى هر چند مقطعى و پراکنده، ناوگان ششم امریکا مستقر در آبهاى مدیترانه، مى تواند بین دو هم پیمان غرب، حائل شود و به نزاع پایان دهد.

توان های نظامی دو طرف

اجازه دهید با توجه به گزارشها و ارزیابى هاى دو منبع مهم نگاهى به امکانات و توانهاى دو طرف بیندازیم. آن گونه که "World FactBook" منتشره از سوى "سى آى ا" و مجله "گلوبال فایر پاور- GFP" نوشته اند، با توجه به این امکانات، نبرد احتمالى، طرف پیروزمندى نخواهد داشت و به تساوى یا شکست دو سوى نبرد منجر خواهد گشت.

طبق برآوردها ترکیه ششمین ارتش جهان را دارد و اسرائیل داراى دهمین ارتش جهان است. ترکیه در پیمان ناتو پس از امریکا بیشترین تعداد سرباز را دارا است. گفتنى است که تا 6 ماه دیگر، حضور ترکیه در این پیمان، 60 ساله مى شود.

ارتش ترکیه پس از امریکا، روسیه، چین، هند و بریتانیا از حیث نیروى زمینى و در سطح جهان، ششمین است ونیروى دریایى ترکیه پس از فرانسه در سطح کشورهاى ساحلى دریاى مدیترانه، قویترین مى باشد. اسرائیل 100 إلى 200 کلاهک اتمى دارد، اما در جنگهاى کلاسیک این نیرو فقط قدرت روانى بازدارنده دارد.

اسرائیل از جهت نیروى هوایى بر ترکیه برترى دارد و این برترى هم از حیث امکانات و هم از نظر آموزش و ورزیدگى پرسنل است.

عمق جغرافیایى و مساحت خاک ترکیه 35 برابر اسرائیل مى باشد. طبق آمار ژوئن گذشته، جمعیت اسرائیل 7 ونیم میلیون نفر است که حدود یک و نیم میلیون از آنها را فلسطینیان معروف به فلسطینیان 1948 تشکیل مى دهند، در حالى که جمعیت ترکیه 79 میلیون نفر است.

قدرت اقتصادی ترکیه

ترکیه اکنون یک نیروى اقتصادى قابل توجه است. تولید ملى این کشور در سال گذشته حدود یک تریلیون دلار و تقریباً 4 برابر اسرائیل بوده است. ذخیره ارز و طلاى ترکیه 87 میلیارد دلار مى باشد، حال آنکه این ذخیره در اسرائیل 80 میلیارد دلار است.

بودجه سالانه وزارت دفاع ترکیه در دحدو 25 میلیارد دلار مى باشد، اما همین بودجه در اسرائیل 16 میلیارد دلار است. ترکیه 612 هزار فرد نظامى و 429 هزار تن نیروى احتیاط دارد. این دو، در اسرائیل به ترتیب: 187 هزار و565 هزار مى باشند.

ارتش ترکیه 1066 هواپیما و 874 بالگرد دارد. این دو آمار در اسرائیل به ترتیب 1275 و 689 مى باشد. تانکهاى ترکیه 4246 دستگاه و تانکهاى اسرائیل 3230 دستگاه است.

ترکیه 269 فروند شناور جنگى و 110 قایق تندرو دارد، حال آنکه اسرائیل داراى 64 فروند شناور جنگى و 42 فروند قایق تندرو است. ترکیه 8 بندرگاه دارد و اسرائیل 4 بندرگاه را داراست. تعداد کشتى هاى تجارى ترکیه 645 فروند است حال آنکه اسرائیل فقط 10 فروند دارد. ترکیه داراى 99 فرودگاه است لیکن اسرائیل داراى 48 فرودگاه مى باشد.

نیروى دریایى ترکیه 7 رزمناو، 16 ناوچه، 75 هواپیماى هوا-دریا و 100 کشتى نیروبر دارد، در حالى که اسرائیل هیچکدام از اینها را ندارد. تل اویو فقط 3 زیردریایى دارد که در مقابل آنها ترکیه داراى 16 زیردریایى است. آمار قایقهاى رزمى معمولى ترکیه 108 است، ولى اسرائیل از این نوع فقط 10 فروند دارد. نیروى دریایى ترکیه از 48,600 نفر تشکیل مى شود، حال آنکه نیروى دریایى اسرائیل را 19,500 تن تشکیل مى دهند.

اکنون هم اسرائیل تقاضاى دریافت 100 فروند هواپیماى اف 35 (پیشرفته ترین جنگ افزار هوایى امریکا) کرده است و هم ترکیه همین تعداد از همین نوع را خواسته است. قرار است هر دو طرف سه سال دیگر این هواپیماها را دریافت کنند. البته ترکیه در سال آینده تعدادى هواپیماى بدون خلبان از امریکا دریافت خواهد کرد و رادارهاى هشداردهنده امریکایى از نوع X-Band را متوجه خاک ایران خواهد کرد.

با این حال از آنجا که سیستم مراقبت در ترکیه قابل دسترس بعضى از کشورهاى هم پیمان است، ترکیه شرط کرده است که اسرائیل از این امکان مستثنى شود و کاخ سفید نیز با این شرط آنکارا موافقت کرده است.

آنچه که این روزها بیش از همه اسرائیل را از اقدامات ترکیه نگران کرده است، تعطیل کردن سه پایگاه استراق سمع در نزدیکى مرزهاى ایران است. این سه پایگاه را اسرائیل در پى امضاى پیمان لجستیکى با ترکیه ایجاد کرد. تل اویو همیشه خواسته است بشنود که در تهران و دمشق چه مى گویند و اوضاع چگونه پیش مى رود. اکنون طبعاً با توجه به اوضاع سوریه، مواضع و تحرکات تهران براى همه اطراف، مهم تر و حساس تر مى نماید. اما در این میان داستان جنگ و صلح تل اویو و آنکارا از مواضع تهران نیز قابل توجه تر و مؤثرتر است و این سؤال مطرح مى باشد که در صورت وقوع جنگ بین آنکارا و تل اویو، ترکیه و اسرائیل با ششمین و دهمین ارتش جهان، منطقه را به کجا مى برند؟

کوه‌های منحصربه‌فرد و زیبای مریخی در چابهار

عزیز مکرانی — Tue, 20 Sep 2011 21:28:36 GMT

کوه‌های منحصربه‌فرد و زیبای مریخی که در جاده چابهار به گواتر دیده می‌شوند، از زیباترین مناظر طبیعی ایران هستند که کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

حدود 40 تا 50 کیلومتر پس از چابهار به سمت بندرگواتر، کوه‌هایی در سمت چپ جاده نمایان می‌شود که به کوه‌های مینیاتوری یا مریخی معروفند. وجود این کوه‌ها با توجه به منظره کاملا متفاوتی که در سمت راست جاده و رو به‌سوی دریا وجود دارد، باعث می‌شود تا یکی از زیباترین جاده‌ها و مناظر طبیعی استان سیستان و بلوچستان به‌وجود آید که به دلیل عدم معرفی، کمتر مورد بازدید قرار گرفته‌اند.

این کوه‌ها که از منحصربه‌فردترین کوه‌های ایران است، به ثبت و حفاظت محیط زیست نیز در نیامده‌اند تا دست کم به این وسیله نامشان در فهرست مناظر زیبا و بی‌نظیر ایران به‌جا گذاشته شود.

کوه‌های مریخی مناظری از کوه‌های کره ماه را برای انسان تداعی می‌کنند و جنس رسوبی آنها و همچنین فرسایش خاص کوه‌ها موجب ایجاد شیارها و تراش‌های زیبایی شده است که گویی نقاشی ماهر آنها را به تصویر کشیده است.

این کوه‌ها که چاک چاک هستند و شکل‌های نامانوس دارند و فاقد پوشش گیاهی هستند و به خاطر غیرعادی بودنشان، در سال‌های اخیر و در میان گردشگران، به کوه‌های مریخی شهرت یافته‌اند، نمونه‌های بدبوم (بدلند) هستند که پدیده بوم‌شناختی ویژه‌ای است.

رنگ تقریبا سفیدرنگ کوه (چیزی میان طوسی و سفید) با واریزه‌های بسیار در پای ‌آن، وجود گرما و حرارت و شرجی هوا و رطوبت نسبتا بالا و سوی دیگر آن دریا که به‌این منظره آغوش گشوده است، مناظری رویایی و تخیلی را در ذهن بیننده پدید می‌آورد. همین منظره منحصربه‌فرد که جاده چابهار ـ گواتر آن را به دو نیم تقسیم کرده، باعث شده تا این جاده به یکی از زیباترین جاده‌های ایران تبدیل شود. یک‌سو کوه‌های مخروطی مریخی با آن رنگ خاکستری خیال‌انگیز و سوی دیگر دریای سبز و ماسه‌های اندکی سرخ با درختچه‌های بیابانی در کرانه آن.

دشت که در میان جاده آبگیر می‌شود، تالاب‌هایی را پدپد می‌آورد، که در سوی دریا صورتی است و در سوی کوه خاکستری مایل به سفید. جایی که به آن تالاب صورتی می‌گویند. این جاده که با سراشیبی‌ها و سربالایی‌های بسیار، نمایان شدن گاه‌به‌گاه دریا در سمت چپ و نظاره منظره از ارتفاع، از جاذبه‌های خاص گردشگری در استان سیستان و بلوچستان است.

نماز جمعه پاریس ، فرانسه

عزیز مکرانی — Sat, 17 Sep 2011 22:23:10 GMT

نماز نماز جمعه پاریس ، فرانسه منبع: مهرپرس